- ໝູ່ບ້ານ
ແຂວງວຽງຈັນບໍ່ຄວນສັບສົນກັບນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ, ເຊິ່ງເປັນເມືອງຫຼວງຂອງປະເທດລາວ. ອຳນາດສານທັງສອງນີ້ເຄີຍຢູ່ນຳກັນ ຈົນຮອດປີ 1989 ຈຶ່ງໄດ້ແຍກອອກຈາກກັນ.
ຕັ້ງຢູ່ທາງທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອຂອງລາວ, ແຂວງວຽງຈັນມີຊາຍແດນຕິດກັບແຂວງໄຊຍະບູລີທາງທິດຕາເວັນອອກ, ແຂວງຫຼວງພະບາງໄປທາງທິດເໜືອ, ແຂວງຊຽງຂວາງທາງທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອ, ແຂວງບໍລິຄຳໄຊທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ. ເມືອງໂພນໂຮງ, ຫ່າງຈາກນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນໄປທາງທິດເໜືອ ປະມານ 70 ກິໂລແມັດ, ເປັນເມືອງຫຼັກຂອງແຂວງວຽງຈັນ.
ເມືອງມີດິນອຸດົມສົມບູນເໝາະແກ່ການປູກພືດ ແລະ ລ້ຽງສັດດ້ວຍລະບົບຊົນລະປະທານກວມ 45% ຂອງນາເຂົ້າ. ເມືອງດັ່ງກ່າວເປັນເຂດຕົວເມືອງເຄິ່ງໜຶ່ງ ໄປຫາ ເຂດຊົນນະບົດ ແລະ ມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍລະຫວ່າງບ້ານ ແລະ ຄອບຄົວໃນເມືອງ. ການຂາດສານອາຫານຍັງເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ຢ່າງແຜ່ຫຼາຍຕໍ່ກັບຄົວເຮືອນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງທີ່ບໍ່ມີທີ່ດິນ ຫຼື ແຮງງານ. ເມືອງຕຸລະຄົມ ເປັນເຂດທີ່ປະສົບກັບໄພນໍ້າຖ້ວມຢ່າງ ໜັກໜ່ວງທີ່ສຸດໃນປີ 2020, ເຊິ່ງໄດ້ທໍາລາຍພື້ນທີ່ກະສິກໍາຫຼາຍກວ່າ 2,800 ເຮັກຕາ ແລະ ສົ່ງຜົນກະທົບຢ່າງໜັກຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງທັງ 26 ບ້ານ.
ປະຊາກອນທີ່ກໍາລັງປະເຊີນກັບໄພຂົ່ມຂູ່ເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ສາມາດຮັບປະກັນການດໍາລົງຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າ, ບໍ່ສາມາດຄອບຄຸມຄວາມຕ້ອງການພື້ນຖານຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້ດ້ວຍຜົນກະທົບທາງລົບຕໍ່ກັບຄຸນນະພາບຊີວິດຂອງຄົວເຮືອນ ແລະ ແມ່ຍິງເປັນຜູ້ເຄາະຮ້າຍຄົນທໍາອິດຂອງວົງຈອນອັນໂຫດຮ້າຍນີ້. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ຊາວບ້ານທີ່ທຸກຍາກ ໄດ້ຫັນໄປເຮັດກິດຈະກໍາທີ່ຜິດກົດໝາຍເຊັ່ນ: ການລັກລອບລ່າສັດ, ເຊິ່ງເປັນສ່ວນ ໜຶ່ງທີ່ທໍາລາຍຕໍ່ລະບົບຊີວະນານາພັນ, ການສູນພັນຊະນິດສັດປ່າ ແລະ ການເກີດພະຍາດໃໝ່ຂຶ້ນ (ເຊັ່ນ: ໂຄວິດ 19).
- ກຸ່ມແມ່ຍິງ
ໂຄງການດັ່ງກ່າວຈະສົ່ງເສີມການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ແມ່ຍິງ.ກິດຈະກໍາດັ່ງກ່າວຈະຖືກອອກແບບເພື່ອໃຫ້ຜົນປະໂຫຍດແກ່ແມ່ຍິງແລະຄວາມເທົ່າທຽມ ຂອງບົດບາດຍິງ – ຊາຍຈະຖືກລວມເຂົ້າກັນໃນທົ່ວໂຄງການ.
ແມ່ຍິງກໍາລັງປະເຊີນກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການເຂົ້າເຖິງການບໍລິການດ້ານສາທາລະນະສຸກຫຼື ກະສິກໍາ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ຊ່ອງທາງຂໍ້ມູນຂ່າວສານທີ່ມີການຄວບຄຸມໂດຍຜູ້ຊາຍ, ຂໍ້ຈຳກັດດ້ານການເຄື່ອນຍ້າຍ, ທີ່ຕັ້ງຂອງການບໍລິການ ແລະ ການກະຈາຍບົດບາດຍິງ-ຊາຍທີ່ເຂັ້ມງວດ ແລະ ລຳດັບຊັ້ນ ເປັນປັດໃຈຫຼັກທີ່ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ແມ່ຍິງເຂົ້າຮ່ວມໃນກິດຈະກຳໂຄງການ ແລະ ໃນການຕັດສິນໃຈໃນຄອບຄົວ. ໂດຍການກໍານົດອຸປະສັກອັນສໍາຄັນ, ພວກເຮົາສາມາດວາງເປົ້າໝາຍຍຸດທະສາດ, ຫຼຸດຜ່ອນ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫາເຫຼົ່ານັ້ນໃນໂຄງການ. ເພື່ອຮັບປະກັນວ່າແມ່ຍິງໃນຊົນນະບົດຈະໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດເທົ່າທຽມກັນຈາກການແຊກແຊງ, ພວກເຮົາຈະຮັບປະກັນວິທີການມີສ່ວນຮ່ວມໃນເວລາປະເມີນຄວາມຕ້ອງການຂອງຊາວກະສິກອນ, ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາຖືກເຊື້ອເຊີນໂດຍສະເພາະ. ພວກເຮົາຈະຈັດກອງປະຊຸມ, ການເຝິກອົບຮົມ, ແລະ ກິດຈະກໍາອື່ນ ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ທີ່ແມ່ຍິງສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້, ໃກ້ເຮືອນຂອງເຂົາເຈົ້າເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້ ແລະ ໃຫ້ການສະ ໜັບສະໜູນ ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ແມ່ຍິງສ້າງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນໃນຕົນເອງ. ການປັບປຸງອຳນາດຂອງແມ່ຍິງແມ່ນບາດກ້າວໜຶ່ງທີ່ຈຳເປັນເພື່ອແກ້ໄຂຄວາມບໍ່ເທົ່າທຽມກັນ ແລະ ເພື່ອບັນລຸຄວາມຢູ່ດີກິນດີຢູ່ໃນຊຸມຊົນຊົນນະບົດ. ຈະມີການວິເຄາະບົດບາດຍິງຊາຍເພື່ອກໍານົດການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງແມ່ຍິງ ແລະ ຄອບຄົວຂອງເຂົາເຈົ້າໃນໂຄງການ. ຢູ່ໃນປະເທດລາວ, ປະເພນີການສືບທອດຂອງຜູ້ເປັນເມຍແມ່ນຍັງປະຕິບັດຕາມແຕ່ໂຄງສ້າງທາງສັງຄົມອາດຈະສະເໜີໃຫ້ຜູ້ຊາຍມີຕໍາແໜ່ງທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນກວ່າ. ແນວໃດກໍຕາມ, ພະລັງງານເສດຖະກິດ – ສັງຄົມຂອງແມ່ຍິງພາຍໃນຄອບຄົວມີບົດບາດສໍາຄັນໃນການຕັດສິນໃຈຂອງຄົວເຮືອນ. ໂດຍການປ່ຽນຜູ້ຍິງເປັນຜູ້ຈັດການທຸລະກິດ, ພວກເຮົາໃຫ້ໂອກາດເຂົາເຈົ້າໃນການເຂົ້າມາມີບົດບາດເປັນຜູ້ຕັດສິນບັນຫາຄອບຄົວ.